Türkiye’nin kendi Emisyon Ticaret Sistemi’ni (ETS) kurmaması durumunda yaşanacak senaryo oldukça nettir: Karbon maliyeti Türkiye’de kalmaz, Avrupa Birliği’nin bütçesine transfer olur. Nötr Karbon olarak, CBAM mekanizmasının temel işleyişini bir “çevresel düzenleme” olmanın ötesinde, doğrudan bir “sanayi politikası” olarak değerlendiriyor; firmalarımızın bu maliyeti içeride yönetmek ile dışarıda ödemek arasındaki kritik tercihi iyi yapmaları gerektiğini vurguluyoruz.
Karbon Maliyetinin Yolculuğu: İçeride Yönetim mi, Dışarıda Ödeme mi?
CBAM mekanizması, üretim yapılan ülkede karbon fiyatı (ETS) bulunmaması durumunda, aradaki farkın Avrupa’daki ithalatçı tarafından ödenmesini şart koşmaktadır. Bu sistemin sonucunda:
-
Maliyetin Transferi: Türkiye’de yerel bir ETS sistemi kurulmadığı takdirde, ihracatçı firmalarımızın ürettiği ürünlerin karbon maliyeti Avrupa’ya aktarılacaktır.
-
Marjların Erimesi: Dışarıda ödenen karbon vergileri, firmalarımızın rekabetçiliğini zayıflatacak ve kâr marjlarını doğrudan eritecektir.
-
Sanayi Politikası: 7552 sayılı İklim Kanunu ile çerçevesi çizilen süreç, sadece bir çevre politikası değil, Türkiye sanayisinin küresel pazarlardaki geleceğini belirleyecek bir strateji meselesidir.
Firmalar İçin Kritik Soru: Siz Bu Maliyeti modellediniz mi?
Karbon maliyeti er ya da geç ticari dengelere yansıyacaktır. Önemli olan, bu maliyetin yerel bir sistem aracılığıyla ülke içerisinde kalarak yeşil dönüşüm yatırımlarına dönüşmesi mi, yoksa AB mekanizmalarına ödenerek dışarı çıkması mı olduğudur.
Nötr Karbon olarak, sektör paydaşlarımıza soruyoruz: Tesisleriniz ve üretim süreçleriniz için olası karbon maliyetlerini modellediniz mi?
İhracat gücünüzü korumak ve karbon maliyetlerini operasyonel bir avantaja çevirmek için, stratejik planlamanızı şimdiden yapmanızı öneriyoruz.